جمعه ۲۶ بهمن ۱۳۹۷ - Friday 15 February 2019

رحمانِ افشاری

در ضرورتِ نوشتنِ نشانه‌یِ اضافه

درباره‌یِ نشانه‌یِ اضافه مقاله‌هایِ بسیار نوشته شده، اما در ضرورتِ حضورِ همیشگیِ آن در خط کم گفته شده است. این مقاله می‌کوشد این ضرورت را نشان دهد.

عطا گیلانی

نیم نگاهی به مرگ در اقیانوس

یک اقیانوس مرگ! هر روز می‌شنویم، هر روز می‌بینیم. رادیو و تلویزیون و مطبوعات و یوتیوپ و تلگرام و ایسناگرام و ده‌ها کوفت و زهر مار دیگر از این دست هستند که نمی‌گذارند نبینم، که نمی‌گذارند نبینیم. نمی‌گذارند آرام بگیریم و خودمان را به کری و کوری بزنیم. قرن بیست و یکم است.

جواد نجیب

معمای عشق در رمان «انقلاب و کیک توت فرنگی»

آنچه یک اثر ادبی را بیش از هر چیز تأثیرگذار و ماندنی می‌کند، ‏تصویر ساده واقعیت‌های موجود به تنهایی نیست. بلکه آفرینش خلاقانه جهانی است که در آن صدای زنگ‌های آینده‌‌ای ‏شنیده می‌شود که نطفه‌های آن از همین امروز در حال بسته شدن است. از این زاویه رمان «انقلاب و کیک توت فرنگی» ‏حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.

ماندانا زندیان / سپیده جدیری

دو شعر برای فرهاد میثمی

پیشکش به دکتر فرهاد میثمی، پزشک و کوشندهٔ مدنی، و دلاوری‌اش در نقد توأمان خشونت و فساد نهاد قدرت در ایران، و دیگرانی که «به‌سادگی چشمشان را نه‌فقط بر زندانی‌شدن، بلکه بر ارّه و تکه‌تکه شدن» کوشندگان مدنی می‌بندند...

برگردان: شیوا فرهمند راد

‏(چند نامه از دیمیتری شوستاکوویچ)‏

هزار بار نه!‏

آنگاه که وینستون چرچیل در سال ۱۹۳۹ اتحاد شوروی را «معمایی پوشیده در پرده‌ای از اسرار در ‏پس پرده‌ی ابهام» نامید، می‌توانست این توصیف را به همین شکل برای دیمیتری شوستاکوویچ نیز ‏به‌کار برد. تا امروز، ۲۵ سال [۴۲ سال] پس از مرگش، هنوز شوستاکوویچ مرموزترین آهنگساز ‏روس، و بی‌گمان جنجالی‌ترین آنان است.‏

عطا گیلانی

ترانه بجارکار

ویریز کر ویریز / ویریز ره ویریز / بکاریم امی بجارا / نوکونی اگر / نوکونم اگر / کی وا بوکونه می کارا /...

ابراهیم هرندی

تو و فـوّاره‌های درهمِ خون

وطن ای خاطراتِ زنگاری / وطن ای خواب های تکراری / وطن ای با من و جدا از من / در پگاهانِ خواب و بيداری / ای شرار نگاه‌های خموش / در دل قاب‌های ديواری /...

ابراهیم هرندی

مصدّق

روزی ما خشم ِ خاموش ِشما را فرياد خواهيم کرد / و چشم‌اندازِ آرزوهايتان را / بر دروازه فردا خواهيم نشاند / هنوز لاله ياد شما را در ما روشن می‌کند / خاموشی ِ فرياد ِ شما را / ...

شهریار حاتمی

«وطن»

به هر کجا که می‌روم / اگر چه خاک، خاکِ این زمین و آسمان همین / ولی چه نابجاست این خرابِ ناکجا / نه عطر و بوی خاک آن / نه آبیِ بلند آسمانِ آن / مرا، به آن کجا که دل هوی کند مرا، نمی‌بَرَد /...

جمشید شیرانی

در سوگ رضا

تمام روز در یادِ رضا بودم. مدت زیادی نبود که او را می‌شناختم. در بزم دوستان ملاقاتش کردم و در همان نگاه اول پیوند مهر و دوستی بسته شد. صدای زیبایش از درونِ قلب بزرگ و شادش می‌گذشت و به دل می‌نشست. بی‌غل و غش، فروتن و سرشار از محبت بود.

جمشید شیرانی

«گاهشمارِ فرهنگ‌ستیزی»

سیزیف در اغما

بیش از هزار سال است که باغبان‌های دلسوز نام ایران را همچنان بر صفحه‌ی روزگار زنده نگاه داشته‌اند. وقتی به جغرافیای ناممکنِ خاور نزدیک نظر می‌اندازیم این واقعیت به یک معجزه می‌ماند. این که ما از درون توفان‌های بی‌شمار همچنان زنده بیرون آمده‌ایم، امّا، به ما این توهّم را بخشیده که ما فناناپذیریم.

۲۸ اردیبهشت؛ بزرگداشت خیام

"خیام"، فیلسوف، ریاضیدان، منجم و رباعی‌سرای ایرانی در ۲۸ اردیبهشت سال ۴۲۷ هجری شمسی در نیشابور زاده شد. نام کاملش «غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خَیّام نیشابوری» بود. او همچنین خیامی و خیام نیشابوری و خیامی النّیسابوری هم نامیده شده ‌است. او در زمانی به دنیا آمد که ترکان سلجوقی بر خراسان بزرگ تسلط داشتند.

کامبیز گیلانی

نه سنگی، نه خاکی در کف

به رودخانه خیره می‌مانم / به آن همه آرزو / که می‌رود / و / می‌رود. / به آرزو‌های بشر / خیره می‌شوم / که / چون رودی بی‌بستر / در هستی / جاریست.

آرشيو فرهنگ
Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2019
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.